من همونم كه هميشه غم و غصم بي شماره

اوني كه تنها ترينه حتي سايه هم نداره

اين منم كه خوبيامو كسي هر گز نشناخته

اونكه در راه رفاقت همه ي هستي شو باخته

هر رفيق راهي با من دوسه روزي همسفر بود

ادعاي هر رفاقت واسه من چه زودگذر بود

نوشته شده توسط نازدختر در چهارشنبه پنجم بهمن 1384 ساعت 15:5 موضوع غم | لینک ثابت

دلم گرفته مثله آسمون انگار آسمونم دلش سوخته از ديشب تا حالا زده زير گريه
حالا من موندمو يه دنياي تلخ وسياه با آدمايي از جنس يخ
من مثه كوه استوار مثله دريا عميق تو خودم ميشكنم قطره قطره آب ميشم
انگار از بچه گي اين مهر رو پيشوني من خورده تا ابد محكوم
ميبارم ميبارم مثله باروناي بهاري
يه زمستون ديگه اومدو زد به ريشم
يه هجوم باد وحشي اومدو تمام لحظه هاي خوبو مثه برگاي زرد تو پاييز با خودش برد
حالا من موندمو يه دنيا غم و تنهايي 

نوشته شده توسط نازدختر در چهارشنبه پنجم بهمن 1384 ساعت 15:2 موضوع غم | لینک ثابت

               تاروپودهستي ام بربادرفت امّا نرفت

                                      عاشقيها ازدلم، ديوانگيها ازسرم

              شمع لرزان نيستم تا ماند ازمن آه سرد

                                     آتشي جاويد بايد دردل خاکسترم

نوشته شده توسط نازدختر در چهارشنبه پنجم بهمن 1384 ساعت 14:58 موضوع غم | لینک ثابت

سکوتم رابه باران هديه کردم

                تمام زندگي راگريه کردم

نبودي در فراق شانه هايت

            به هرخاکي رسيدم تکيه کردم

نوشته شده توسط نازدختر در چهارشنبه پنجم بهمن 1384 ساعت 14:38 موضوع غم | لینک ثابت

                                خود را شبي در آينه ديدم دلم گرفت

                                            از فکر اينکه قد نکشيدم دلم گرفت

                                از فکر اينکه بال و پري داشتم ولي

                                             بالاتر از خودم نپريدم دلم گرفت

                                از اينکه با تمام پس انداز عمر خود

                                             حتي ستاره اي نخريدم دلم گرفت

                               کم کم به سطح آينه برف مي نشست

                                           دستي بر آن سپيد کشيدم دلم گرفت

                               دنبال کودکي که در آن سوي برف بود

                                            رفتم ولي به او نرسيدم دلم گرفت

                               نقاشي ام تمام شد و زنگ خانه خورد

                                           من هيچ خانه اي نکشيدم دلم گرفت

                               شاعر در کنار جو گذر عمر ديد و من

                                            خود را شبي در آينه ديدم دلم گرفت

نوشته شده توسط نازدختر در دوشنبه سوم بهمن 1384 ساعت 17:40 موضوع غم | لینک ثابت

               اي اشک چه هنگامه لرزيدن تو ؟           

                                اي شرم چه بي جاست درخشيدن تو

               آن لحظه که ديده بر زخم ميدوزد            

                                 اي اشک چه فاجعه است لرزيدن تو

نوشته شده توسط نازدختر در دوشنبه سوم بهمن 1384 ساعت 17:34 موضوع غم | لینک ثابت

     برشانه هايت مي نهند

                  به مقصد مي رسند

     اوج مي گيرند             

                 فراموشت مي کنند 

     افسوس

              هرگز نمي بينند خم شدن شانه هايت را......

نوشته شده توسط نازدختر در یکشنبه دوم بهمن 1384 ساعت 17:5 موضوع غم | لینک ثابت